Gnûf Classicisim
«Il gnufclassicsim e jè une bande dal gust che al à vùt une lungje elaborazion teoriche prime di nassi completamentri inte breve e intensie floriture dal stile Impero, daspò al è planplan sparùt disot des azions dai ferments rumantics che al puartave in sé fin da lis origjins. Al è il quivalent dal classicismo in musiche.» | |
Il neoclassicisim al è une tindince artistiche e leterarie che si disvilupà jenfri il secul diesim otâf e il diesim novesim. Nassût come reazion ai stîi tarts barocs e rococos e inspirât de art antighe, in particolâr de art greco - romane, al fo caraterizât in mûts diviers, ma al è clâr ricognossibil tes variis arts, te leterature, tal teatri, te musiche e te architeture .

La sô teorizazion e cjapà vite a Rome cui scrits dal archeolic e storic di art Johann Joachim Winckelmann e dal pitôr e storic di art Anton Raphael Mengs, intant che la costituzion di chest model e si davuelzè soredut in gracie des scuviertis e dai sgjâfs des citâts antighis de sience di Ercolaneum, e dal Pochemi . difusion di publicazions su lis antichitâts greghis. [2]
Sot dal pontificat di Pio VI, une esaltazion classiche e dominave la Citât Eterne, che e si esprimeve intun guscj monumentâl e sontuôs cun la ilusion «di un gnûf Rinassiment in Rome dai Papis e, tal stes timp, di scuind daûr di une façade splendide viers il vêr probleme economic, il nepotisim dal Stât. e plaghis popolârs». Secont Carlo Muscetta “Winkelman e Mengs, l’abât Zanotti e l’abât Milizia a jerin i teorics di chest classisisim o pluitost cuintriclassisim, archeologjic e platonizant, destinât a indulcî il neoclassisim dal contignût dal Iluminisim e a ostacolâ il progrès de art moderne”.
- ↑ Neoclassicismo e Imperi, in Model:Cita
- ↑ Error on call to Template:cite web: Parameters url and title must be specified.