Vai al contenuto

Acquiring the Taste

De Vichipedie, la enciclopedie libare dute in marilenghe.
Acquiring the Taste
Artiste Gentle Giant
Jessût il 16 Luj 1971
Regjistrât Zenâr - Avrîl 1971
Gjenar Rock progressîf, Rock sperimentâl
Durade 39:02
Etichete Vertigo Records
Produtôr Tony Visconti
Cronologjie dal artiste
Gentle Giant(1970) Acquiring the Taste(1971) Three Friends(1972)

Acquiring the Taste al è il secont album in studi dal grup di rock progressîf britanic Gentle Giant, publicât tal 1971 sot de etichete Vertigo Records.

Caraterizât di un sôn une vore sperimentâl, dissonant, scûr e complês rispiet al debut de clape, chest disc al rapresente une des oparis mestre de epoche, dulà che i components dal grup a doprin plui di trentis struments musicâi diviers. Al è stât l'ultin album cu la partecipazion dal batarist origjinari Martin Smith.

Storie e concet

[cambie | modifiche il codiç]

Scomençât a regjistrâ tal zenâr dal 1971 inte citât di Londre (tai storics Advision Studios e AIR Studios), l'album al è stât prodot sot de regjie artistiche de produzion dal innomenât Tony Visconti.

A diference dal prin album, la clape e à sielçt di sgarfâ in profonditât inte ricercje e te avangardie armoniche, soredut par vie de siore preparazion classiche dal tastierist Kerry Minnear. Il disc al è un vere e proprie misture di hard rock (cun i riffs di ghitare distuarte di Gary Green), complessi cjants a cuintripont (madrigâls) e tessere di sôns orchestrâi dâts de grande varietât di struments a vint, violìn, violoncel e sintetisadôrs (tant che il Mellotron e il Moog).

La copertine dal disc origjinari e rapresentave une biele e sotîl ironie britaniche: une lenghe sglonfe e slargjâde intent a sbeâ un persigul, simbul di "acquistâ il gust" (acquiring the taste) par alc di gnûf e particolâr.

Notis dal album

[cambie | modifiche il codiç]

L'album al è famôs ancje par la biele declarazion di intent e d'avanguardie, scrite drenti la cuviarte (atribuide a Tony Visconti o a la clape stesse), deventâde un dai tescj simbui de filosofie e de furiose energjie de musiche progressive:

Colabore a Wikiquote
«Nol è il nestri obietîf di fâ musiche par contentâ la int, ma di slargjâ i cunfins de musiche popolâr di cumò, ancje a cost di deventâ une vore pôc popolârs. O sperìn dome che cjataìs un cualchi valôr. Dut ce che o vês di fâ al è dome di sentâsi, scoltâ cun atenzion e... acuistâ il gust. »

Lis cjançons

[cambie | modifiche il codiç]

Pantagruel's Nativity – 6:50 (Kerry Minnear) – Un ver e propri capilavôr simfonic, caraterizât de malenconiche part di Mellotron e de vôs nete di Kerry Minnear, cul test leât in mût stret aes storiis dai gjgants di François Rabelais.

Edge of Twilight – 3:47 (Kerry Minnear) – Une cjançon d'atmosfere gotiche, cuntun ritmi di batarie e percussions une vore particolâr e incalzant.

The House, the Street, the Room – 6:01 (Kerry Minnear, Derek Shulman) – Une misture perfete di passaçs dolçs e di un sôn hard rock potent, cul famôs assolo di ghitare wah-wah di Gary Green.

Acquiring the Taste – 1:36 (Kerry Minnear) – Un curt toc strumentâl, basât parsore de dople armonie dal sintetizadôr Moog.

Wreck – 4:36 (Derek Shulman, Phil Shulman, Kerry Minnear) – Une cjançon svelte di stamp folk e marinaresc, cuntun ritem incalzant e la potente vôs di Derek Shulman.

The Moon Is Down – 4:45 (Derek Shulman, Phil Shulman, Kerry Minnear) – Un peç afascinant, cun tessere di sassofon e cjants vocâi d'autore.

Black Cat – 3:51 (Phil Shulman) – Une cjançon ironiche, dulà che i struments a imitin i moviments svelts di un gât che al ruelis par cjase.

Plain Truth – 7:36 (Derek Shulman, Phil Shulman) – Un violent blues-rock progresîf cul violìn eletric di Ray Shulman in dople incision (double-track).

Gentle Giant

[cambie | modifiche il codiç]

Artiscj ospits

[cambie | modifiche il codiç]
  • Tony Visconti – flaut dolç, casse e triangul.
  • Paul Cosh – trombe e organ.
  • Chris Thomas – programazion dal sintetizadôr Moog.

Vôs coreladis

[cambie | modifiche il codiç]